Tak jak Amerykanie mają swoje Wall Street, tak Japończycy mają Kabuto-cho. Zanim powstało owe japońskie centrum finansowe, wcześniej na tym terenie (miasto Edo - obecnie Tokio) zamieszkiwał Ieyasu Tokugawa wraz z dynastią szogunów Tokugawa. Ieyasu Tokugawa był założycielem owej dynastii, zasłunął on m.in. zwycięstwem w Sekigaharze. Do władzy w Japonii doszedł w 1603 roku - po wojnie domowej. Ieyasu Tokugawa ograniczył przepływ ludzi i towaru między Japonią a innymi krajami do minimum, spowodowało to silne odizolowanie ówczesnej Japonii od reszty świata i duże zacofanie gospodarcze.
W 1657 roku miasto Edo strawił pożar łącznie ze 100 tysięczną ludnością. W kolejnych latach Edo było bardzo często nawiedzane przez żywioły.

Era Edo zakończyła się w 1867 roku po obaleniu szogunatu - na tron wstąpił cesarz Mutsuhito, który przybrał tytuł "Meiji" (jap. oświecony) - stąd nazwa tej epoki. Nowy cesarz przeniósł stolicę z Kioto do Edo, zmieniając jego nazwę na Tokio.

We wrześniu 1871 roku miejsce gdzie znajduję się obecnie Tokyo Stock Exchange oraz tereny sąsiadujące nazwano Kabuto-cho.

W 1873 roku powstał 1. bank japoński pod nazwą "First National Bank" oczywiście leżący na obszarze Kabuto-cho, swą siedzibę miał w budynku wybudowanym przez Mitsui Group.

W czasie ery Meji wciąż duży wpływ na gospodarkę miały zaibatsu - grupy bankowo-przemysłowe, kontrolowane przez pojedyńcze rodziny. Zostały one zlikwidowane po II wojnie światowej, pod okupacją Stanów Zjednoczonych.

W 1926 roku rozpoczęła się era Showa i trwała do 1989 roku. Po I wojnie światowej sytuacja ekonomiczna Japonii uległa pogorszeniu, przyczyną tego był głównie światowy kryzys gospodarczy, giełdy nękały duże i często powtarzające się spadki cen.